Głogów położony niemal na styku województw lubuskiego i dolnośląskiego przez wieki był najważniejszym i najpiękniejszym miastem nad rzeką Odrą. Jest też jednym z najstarszych miast Polski, wzmiankowanym już w 845 roku. Zanim stał się miastem, najpierw w Epoce Kamiennej był osadą łowiecką. Fakt ten został potwierdzony badaniami archeologicznymi. Później stał się grodem - twierdzą obronną słowiańskiego plemienia Dziadoszan.
Z rąk do rąk...
Położenie grodu nie było bez znaczenia. W kole przetaczającej się historii przechodził kilka przeobrażeń. W wieku X Mieszko I zdobył gród, podporządkował go Polsce i stworzył tu ważny ośrodek państwowy. Stąd broniono też zachodniej granicy kraju.
W czasach Bolesława Chrobrego dwukrotnie opierał się nawale germańskiej. Największą jednak i najbardziej znaną, wygraną przez Polaków i zapisaną przez Galla Anonima była obrona miasta w czasie wojny polsko - niemieckiej dnia 24 sierpnia 1109 roku.
Kilka stuleci później miasto przeszło z rąk polskich w niemieckie. I pozostało niemieckie do 1945 roku.
Kilka stuleci później miasto przeszło z rąk polskich w niemieckie. I pozostało niemieckie do 1945 roku.
Powrót do Polski...
Na początku roku 1945 roku miasto zostało ponownie zamienione w twierdzę. W lutym 1945 roku do twierdzy weszła Armia Czerwona. Walki o Głogów trwały sześć tygodni. 1 kwietnia 1945 złożył broń ostatni oddział niemiecki i "Twierdza Glogau" skapitulowała. W maju 1945 roku Glogau został przyłączony do Polski i na powrót stał się Głogowem.
Zniszczenia wojenne i powojenne...
W efekcie walk 95 proc. zabudowań legło w gruzach. Z morza ruin jakie zostawił po sobie ostatni epizod II wojny światowej Głogów nie mógł się dźwignąć przez dziesięciolecia. Setki urokliwych kamieniczek, renesansowy ratusz i kościoły stały się wspomnieniem. Zamiast je odbudowywać burzono. Cegły z nich pojechały m.in. na odbudowę Warszawy. W miejscu starych kamieniczek pozostały chaszcze.
Odbudowa...
Odbudowa rozpoczęta się dopiero w latach 80. XX wieku i ze względu na skalę zniszczeń odbudowa trwa do dziś. Na Starym Rynku odtworzono już kamieniczki z zachowaniem dawnych proporcji, "odziano" je w kolory, ale, uwaga, nie są to rekonstrukcje.
Zniszczenia wojenne i powojenne...
W efekcie walk 95 proc. zabudowań legło w gruzach. Z morza ruin jakie zostawił po sobie ostatni epizod II wojny światowej Głogów nie mógł się dźwignąć przez dziesięciolecia. Setki urokliwych kamieniczek, renesansowy ratusz i kościoły stały się wspomnieniem. Zamiast je odbudowywać burzono. Cegły z nich pojechały m.in. na odbudowę Warszawy. W miejscu starych kamieniczek pozostały chaszcze.
Odbudowa...
Odbudowa rozpoczęta się dopiero w latach 80. XX wieku i ze względu na skalę zniszczeń odbudowa trwa do dziś. Na Starym Rynku odtworzono już kamieniczki z zachowaniem dawnych proporcji, "odziano" je w kolory, ale, uwaga, nie są to rekonstrukcje.
Kamieniczki stylizowane na stare, latarnie imitujące te z "epoki" i czyste brukowane uliczki są niekłamaną wizytówką miasta.
Ruiny...
W otoczeniu cukierkowych kamieniczek stoją pozostałości po II wojnie. Są to ruiny kościoła św. Mikołaja.
Kościół, za czasów swej świetności, był najważniejszą świątynią miasta. Został zniszczony w 1945 i odtąd pozostaje ruiną, poddawaną okresowo pracom zabezpieczającym. Obecnie ruiny kościoła zachowały gotycką bryłę wraz z przebudowami z okresu średniowiecza oraz wieków późniejszych. Zachowały się także gotyckie mury obwodowe, część gotyckich i barokowych sklepień, północna arkada międzynawowa oraz częściowo zniszczona wieża. Po zabezpieczeniu wieża stanowić ma pomnik – symbol zniszczeń Głogowa podczas II wojny światowej.
Na Starym Mieście napotykamy ruiny wczesnoklasycystycznego Teatru Miejskiego im. Andreasa Gryphiusa
Zachowana wschodnia ściana, a w niej bogato zdobiony ryzalit niegdyś prezentowała się okazale.
Dla władz miasta odbudowa budynku teatru jest sprawą priorytetową, jednak nie będzie on pełnić już funkcji pierwotnej.
Jak Feniks z popiołów...
Na przeciwko ruin kościoła św. Mikołaja znajduje się odbudowany w ostatnich latach ratusz. Góruje nad nim wieża mająca nieco ponad 80 m wysokości i jest drugą po gdańskiej najwyższą wieżą w Polsce.
Spalony w czasie walk o Głogów w 1945 roku, trzynastowieczny budynek nie miał łatwego żywota. Trzykrotnie był niszczony przez pożary w latach 1420, 1433 oraz w roku 1574. Za każdym razem był odbudowywany i ostateczny wygląd otrzymał w wyniku gruntownej przebudowy w latach 1832-1835. Powstały wtedy dwa kontrastujące ze sobą skrzydła: zachodnie o cechach klasycyzmu pruskiego i wschodnie, zbudowane w modnym wówczas stylu florenckim. Na wieży zamontowano zegar o średnicy tarczy 3,55 metra.
W 2011 roku na schodach prowadzących do ratusza przysiadła mała dziewczynka Pola, karmiąca gołębie.
O więziach z przeszłością świadczy odbudowany w latach 80. Zamek Książąt Głogowskich. Pierwotnie była to drewniana budowla acz z murowaną wieżą, którą wybudował w połowie wieku XIII książę Konrad. Jego następca, Henryk III, zamek przebudował, włączając go w system murów obronnych, a w ciągu XIV iXV w. wybudowano trzy skrzydła. W wiekach XVII i XVIII po kolejnych przebudowach zamek nabrał charakteru rezydencji pałacowej. Część pomieszczeń wiek później przeznaczono na sąd królewski.
Obecnie w zamku ma siedzibę Muzeum Archeologiczno – Historyczne.
Nad Ostrowem Tumskim, najstarszą dzielnica miasta wznosi się głogowska kolegiata pw.
Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Jest jedną z najstarszych świątyń Śląska, bowiem jej początki sięgają pierwszych Piastów. Uwagę zwraca nie tylko późnoromański kształt bryły, ale przede wszystkim neogotycka wieża o wys. 75 m wybudowana w wieku XIX po zawaleniu się starej. Jej wierzchołek zdobi pozłacany, wysoki na 5 m krzyż.
 |
| Zdjęcie ze strony Fryvolic Art, zrobione w roku 2002, udostępnione przez autora na licencji GFDL i CC-BY-SA 2.0. dla Wikipedii. Publikacja na blogu z zachowaniem licencji |
Turm Reduit...
Na zachód od kolegiaty, u zbiegu wód Starej Odry i Odry, znajduje się okrągła ceglana budowla, zwana "barbakanem". Jest to wieża artyleryjska, zwana "fortem Malakoff", wybudowana przez wojska pruskie w latach 1857-1860. Jej głównym zadaniem była obrona miasta z kierunku północnego, a także zabezpieczenie rzeki przed ewentualnym sforsowaniem.
Kolorów cd... |
| Zdjęcie ze strony Wikipedia, Autor zdjęcia: Paweł Dembowski udostępnione przez autora na licencji GFDL i CC-BY-SA 2.0. dla Wikipedii. Publikacja na blogu z zachowaniem licencji |
Głogów to oczywiście także budowle współczesne. Taką jest Most Tolerancji. Wcześniej w tym miejscu znajdował się zwodzony most, którego patronem był przedwojenny prezydent Niemiec Paul von Hindenburg. Budowla, jak większość miasta, legła w gruzach pod koniec wojny. Potem nad Odrą została przerzucona stalowo-szara konstrukcja. Kolor wrzosowo-różowy uzyskał w ramach konkursu na nowe barwy mostu. Dlaczego taka nazwa? Posłużę się cytatem ze strony Stowarzyszenie Różowych Słupów - Facebook : "Mogą po nim chodzić swobodnie przedstawiciele wszystkich ras, płci, religii, wegetarianie i mięsożerni, hetero i homoseksualiści, ci co dają i ci co biorą, wędkarze, gołębiarze, grabarze i pieczeniarze (...) most jest otwarty dla wszystkich. Można oglądać na nim jak ludzie się nawzajem tolerują, jak im to dobrze wychodzi. Bez wątpienia różowy kolor mostu z nutką wrzosu tworzy taką aurę, że wszyscy sobie nawzajem pobłażają, przymykają oko na swoje wady i zalety."
 |
| Zdjęcie ze strony Wikipedia, Autor zdjęcia: Paweł Dembowski udostępnione przez autora na licencji GFDL i CC-BY-SA 2.0. dla Wikipedii. Publikacja na blogu z zachowaniem licencji |
Zagłębie Miedziowe...
Uprzemysłowiony rejon między Legnicą a Głogowem bogaty jest w złoża miedzi, odkryte 1957, eksploatowane od 1968 o pow. 2200 km2.
Więcej-->Legnicko - Głogowski Okręg Miedziowy
Od 1971 roku w Głogowie działa Huta Miedzi. Tworzą ją cztery zakłady: dwa główne produkujące miedź - „Głogów I”, „Głogów II” oraz Wydział Metali Szlachetnych i Wydział Ołowiu. W Wydziale Metali Szlachetnych odzyskuje się srebro, złoto, koncentrat platynowo-palladowy oraz selen techniczny. W Hucie Miedzi Głogów produkuje się 460 tys. ton miedzi elektrolitycznej rocznie. Pracuje tam około 2,6 tys. osób.
Bareja wiecznie żywy...
Jeśli ktoś chciałby odetchnąć na chwilę, zmienić "klimat" i zjeść coś na szybko, smacznie i przystępnie, polecam "Bar Miś".
Bar mieści się w Rynku pod numerem 41.
