Muzeum Parowozowni Wolsztyn

Na terenie parowozowni Wolsztyn (woj. wielkopolskie) mieści się muzeum. Wiedzą o nim przede wszystkim sympatycy kolei przybywający do Wolsztyna na coroczne, odbywające się od dwudziestu trzech lat, majowe "Parowozowe Show", zaś turyści zwiedzający miasto rzadko tam trafiają, ponieważ tylko nieliczne przewodniki o nim wspominają, a jeśli już to czynią to lakonicznie. A szkoda, bo to niewielkie, składające się z dwóch sal muzeum zasługuje na uwagę.

Nim porwie nas zbiór unikatowych pamiątek związanych z koleją, warto zdać sobie sprawę, że miejsce, w którym muzeum się znajduje jest jedyną czynną parowozownią w Europie (zbudowaną w 1907 roku) , z planowym ruchem pociągów, z obrotnicą i urządzeniami, które przetrwały ponad wiek i mającymi bezsprzecznie wielką wartość historyczną. Na potrzeby muzeum zaadaptowano budynek po kolejowej noclegowni. 

"Ozdobą" jednej z sal wystawienniczych jest diorama przedstawiająca wycinek stacji Wolsztyn o długości ok. 2,70 m. obejmująca parowozownię i przyległy układ torów. Makietę wykonano w skali HO (1:87) tzn. , że każdy element w naturze pomniejszono 87 razy na makiecie. Wszystkie elementy wykonano bardzo dokładnie, plastycznie i nomem omen modelowo. Użyto najlepszych komponentów modelarskich i wiele naturalnych w tym np. naturalny węgiel, przesiany piasek, żużel z popielnika parowozu. Zieleń wykonano z odpowiednio preparowanych traw i krzewów naturalnych. Podświetlane piece ogrzewcze, palenisko kowalskie, kanały naprawcze, wyposażenie warsztatu i wieży wodnej odwzorowane w najdrobniejszych szczegółach robią niemałe wrażenie. Dopełnieniem makiety są "pracujące" na niej parowozy, w tym jeden na obrotnicy.

Wzrok przyciąga również zbiór modeli kolejowych eksponowanych w gablotach, różnych konstrukcji i producentów.

Druga sala wystawiennicza ma charakter historyczny. 

Do najciekawszych eksponatów należą: oryginalny plan rozbudowy parowozowni – zatwierdzony w roku 1909 przez Królewską Pruską Dyrekcję Kolei Państwowej, szybkościomierze stosowane na parowozach, zbiór torowych latarni sygnałowych, zbiór stempli z zamkniętych stacji kolejowych na liniach wokół Wolsztyna. Znajdują się tu ponad to eksponaty służby ruchowo – handlowej w tym wyposażenie biura zawiadowcy i kasy biletowej .

Zebrano tu także elementy wyposażenia parowozów, dokumenty, stemple biur parowozowni, urządzenia łączności, wyposażenia przejazdów kolejowych, nastawni, układów szyn i lamp. 

Żeby w pełni docenić wartość edukacyjną eksponatów muzealnych powinno się znać historię kolei wielkopolskiej oraz węzła wolsztyńskiego, i w pewnym sensie techniki. Dla przeciętnego zwiedzającego jednak wystarczy różnorodność i zakres prezentowanej kolekcji, aby cofnąć się w czasie...

(Fot. Mariusz)



Uwaga : 30 kwietnia 2016 roku na terenie parowozowni odbędzie się XXIII Parada Parowozów - (program)

Zainteresowanych odsyłam do moich relacji z wolsztyńskich parad :

"Sentymentalne spotkania z parowozami, które mają duszę"

"Coś takiego można zobaczyć tylko w Wolsztynie"

"Para - buch, koła - w ruch"

"Para - buch, koła - w ruch"

"A dokąd? A dokąd? A dokąd?..."

Jedyna w Europie czynna parowozownia przyciąga do Wolsztyna (Wielkopolska) w każdy pierwszy weekend maja miłośników kolei z całego świata. Przyjeżdżają Niemcy, Francuzi, Anglicy...Nierzadko Australijczycy i Japończycy. Tu znajdują to czego nie mają u siebie - parowozy.

W Wolsztynie 1996 roku mieszka Anglik, Howard Jones, który zakochał się w polskich "ciuchciach" i  wypromował  je. Howard Jones za ratowanie polskich zabytków na torach otrzymał w 2006 roku od królowej Elżbiety II Order Członka Imperium Brytyjskiego -  Member Of The British Empire.

W 1999 roku powstała także strona internetowa parowozy.com, której właścicielem jest Pan Wojciech Lis, wielki miłośnik parowozów. 

"Stoi na stacji lokomotywa; Ciężka, ogromna..."

Potężne i piękne. Majestatyczne, kopcące dymem i buchające parą.  Gwiżdżące i syczące niczym wielkie smoki. Bez śladu diesla czy elektryfikacji. Lokomotywy na parę, przyjeżdżają m.in. z Niemiec, Czech, Słowacji, Węgier, z Jaworzyny Śląskiej Chabówki. Tego dnia spotykają się z wolsztyńskimi parowozami na wolsztyńskich torach,  aby uczestniczyć w organizowanym od 21 lat Parowozowym Show.

"Stoi i sapie..."

Każdy parowóz to zabytek. Najcenniejszym jest  parowóz Pm36-2 z 1936 roku, użyczony przed laty Wolsztynowi przez Muzeum Kolei w Warszawie. Jest to jeden z dwóch parowozów skonstruowanych przez Polaków i wyprodukowanych w fabryce w Chrzanowie. I jedynym zachowanym! W 1937 roku, na wystawie techniki w Paryżu PM36-2  zdobył złoty medal. Parowóz jest także najpiękniejszym zabytkiem. Miłośnicy kolei nadali mu przydomek "Piękna Helena".
Więcej przeczytasz tu 

"I koła turkocą, i puka, i stuka..."

Majówka w Wolsztynie staje się magiczna. Zatrzymuje czas. Buchające, gwiżdżące i zasnute parą parowozy można nie tylko zobaczyć z daleka.

 Można je dotknąć, wsiąść do nich,

Można obserwować ich obrządzanie, a także zajrzeć im w duszę.

I zwiedzić ponad stuletnią lokomotywownię

 Parowozy podczas swego święta prezentują się nie tylko na torach stacyjnych czy w jeździe indywidualnej i  parami. Na koniec połączone w jeden skład.

 Parowozownia i majowe show ściągają tłumy. Pasjonaci ustawiają się wzdłuż torów, na nasypach i wszelkiego typu sztucznych wzniesieniach.

 Obwieszeni aparatami bądź kamerami rejestrują malownicze "ciuchcie".

 "...by zdążyć na czas"
Parada rozpocznie się w sobotę, 2 maja o godzinie 15.00. Wieczorem, o godzinie 21.45, parowozy wezmą udział w specjalnie przygotowanym na tę okazję spektaklu „Światło, dźwięk i para".

 W tym roku współorganizatorem muzyczno - świetlnego widowiska jest Radio Merkury.



(Fot. Bogusław Sacharczuk, Mariusz i własne;arch. 2005-2012)

Od lekarza powiatowego do Laureata Nagrody Nobla; czyli wielkopolski ślad Roberta Kocha

W 1996 roku, z inicjatywy Fundacji Polsko-Niemieckiej i Stowarzyszenia Naukowego Roberta Kocha powstało w Wolsztynie (woj. wielkopolskie)  muzeum upamiętniające wielkiego uczonego, laureata Nagrody Nobla przyznanej mu za całkokształt badań nad gruźlicą w 1905 roku. Muzeum (ul. Roberta Kocha 12)  jest niewielkie. Są to dwie sale na parterze, gdzie eksponowane są zachowane po uczonym pamiątki, zarówno te z czasów wolsztyńskich jak i z wielu innych miejsc, gdzie Robert Koch prowadził swoje naukowe badania.  

Podziwiać możemy mikroskop i okulary wielkiego uczonego.

 A także  gabloty z fotografiami i dokumentami oraz stylowe meble.

Robert Koch urodził się Górach Harcu, w miejscowości Clausthal w 1843 roku.  Po maturze rozpoczął w Getyndze, na tamtejszym uniwersytecie, studia medyczne. Przysięgę Hipokratesa złożył w wieku 23 lat i w roku 1869  przybył do Rakoniewic.  O nich pisałam tu, KLIK,  a następnie do oddalonego o niecałe 20 kilometrów Wolsztyna.  Przez osiem lat pracował na stanowisku lekarza powiatowego;  rozpoczął także prace nad zakażeniami ran i doświadczenia z wąglikiem. Pierwszą poważniejszą publikację na ten temat opublikował i wygłosił w roku 1876 roku po czym awansował i przeniósł się do Berlina, gdzie, od 1880 roku pracował w Urzędzie Zdrowia Rzeszy. Zaczął prowadzić badania na szerszą skalę, by wreszcie w marcu 1882 roku odczytać historyczny dziś wykład "O gruźlicy", w którym przedstawił odkrycie bakterii wywołujących tą ciężką i śmiertelną wówczas chorobę, tym samym poinformował świat naukowy o tym, że udało mu się odkryć i wyizolować bakterię ją wywołującą, prątek gruźlicy.
Koch prowadził także wiele innych badań uczestnicząc w  ekspedycjach naukowych w Egipcie (tam wyizolował  przecinkowca cholery), Indiach, Afryce Południowej, Afryce Wschodniej, Włoszech oraz Indonezji i Nowej Gwinei. Zajmował się badaniami nad  cholerą, pomorem bydląt i koni, dżumą, malarią, gorączką teksańską oraz śpiączką.
Zmarł w wieku 67 lat, w roku 1910  w uzdrowisku Baden Baden. Zwłoki, na jego życzenie, poddane zostały kremacji. Prochy rozsypano na terenie instytutu w Berlinie.
Budynek, w którym mieści się dziś muzeum Roberta Kocha w Wolsztynie  został zbudowany w latach 1842-1846 w stylu neogotyku angielskiego i służył początkowo jako szpital dla ubogich, później jako mieszkanie uczonego.

 W roku 2005 z okazji setnej rocznicy otrzymania przez Kocha Nagrody Nobla odsłonięto w Wolsztynie pomnik poświęcony naukowcowi.

 (Fot. własne oraz Mariusz P. i Bogusław Sacharczuk, za pisemną zgodą na publikację)

Coś takiego można zobaczyć tylko w Wolsztynie!

Tegoroczne Dni Wolsztyna tradycyjnie połączone z Paradą Parowozów przeszły już do historii. Przeszło do historii także widowisko "Światło,  para, dźwięk".

Pokażę Wam więc krótki fotoreportaż z widowiska. W spektaklu zobaczyć można było majestatyczne, buchające parą i owiane światłem laserów parowozy.

Przy efektownej oprawie muzycznej i pirotechnicznej w rytmie opowieści Bogusława Wołoszańskiego maszyny wjeżdżały kolejno na obrotnicę...Najpierw powoli, ospale, jak na parowóz przystało...

...a potem dumnie stojąc na szynach obrotnicy prezentowały swoje wdzięki...

...dymiąc, gwiżdżąc...

 

 ...i uczestnicząc  w obronie przewożonego ładunku...

Widowisko zakończyło się po pół godzinie... na wolsztyńską parowozownię spadł "ognistych meteorów deszcz"...

I filmik :)

Ps...udało mi się wkręcić, nijako po znajomości, w miejsce przeznaczone dla zawodowych fotoreporterów. Uradowana, jak i reszta "kolegów po fachu";) czekałam w zniecierpliwieniu ...Stąd widok na inscenizację  miał być najlepszy. Niestety, miał...okazało się, że był kiepski...zawiódł organizator . Pozwolił mediom być bardzo blisko, ale jednocześnie odciął widoczność na to, co działo się poza parowozami...a w tle działo się najwięcej...tam były "strzały", tam były "wybuchy", tam był "front"...
Nie obejrzałam więc tego co "za", ale za to mam takie oto ujęcia...i miałam naprawdę bliskie spotkanie z kolorowymi parowozami:)

Sentymentalne spotkania z prawdziwymi parowozami, które mają duszę.

A gdzie je można spotkać? W niewielkiej miejscowości Wolsztyn, w woj. wielkopolskim. Bo Wolsztyn jest miejscem spotkań miłośników starych parowozów.



Od ponad stu lat jest tu czynna lokomotywownia, z której codziennie wyruszają parowozy na trasach pasażerskich do Poznania oraz Leszna. Parowozownia "żyje" przez cały rok zatem codziennie można zobaczyć gorący, buchający parą parowóz.

Raz w roku, zazwyczaj w pierwszy weekend maja odbywa się Parowozowe Show. Na ten niezapomniany weekend do Wolsztyna przybywają nie tylko parowozy z Polski, ale także z Wielkiej Brytanii, Niemiec, Czech czy Węgier. A turyści niemal ze wszystkich państw świata. Nawet tak odległych jak Australia czy Japonia.

Parada i prezentacja parowozów jest dla wszystkich powrotem do dzieciństwa, do zapomnianych dźwięków, turkotów, dymu i pary...

Byłam na paradzie kilkakrotnie. I za każdym razem przemierzałam te 100 km. z drżącym sercem i nadzieją na niespotykane ujęcie...:)



I filmik...



(Wracam do Was za kilka dni)