Dzisiejszy księżyc

Księżyc w pełni jest jak najlepszy prezent na pierwszy dzień Świąt Bożego Narodzenia, tym bardziej, że nie zdarza się często!

To pierwsza od 38 lat pełnia przypadającą na dzień 25 grudnia. Kolejna tego samego dnia nastąpi dopiero w 2034 roku !

Szczęśliwej pełni :) i Magicznych Świąt!

Oraz wspaniałego 2016 Roku!

Niebo wierszem Szymborskiej malowane, od wschodu do zachodu

"Z opisywaniem chmur musiałabym się bardzo śpieszyć - już po ułamku chwili przestają być te,

zaczynają  być inne,

Ich właściwością jest nie powtarzać się nigdy

w kształtach, odcieniach, pozach i układzie (...)

Nie obciążone pamięcią unoszą się bez trudu nad faktami (...)

Paradują w przepychu jak paradowały (...)

Nie muszą być widziane, żeby płynąć"




(Wykorzystano  frag. wiersza "Chmury" Wisławy Szymborskiej, zdjęcia B. Sacharczuk za zgodą na publikację)

Tak było...

Najpierw, na tle rdzawego nieba rozciągnęła się podwójna tęcza, fachowo zwana wtórą...zieleń stała się wyrazista...błyskały pioruny. Huk grzmotów mieszał się ze śpiewem ptaków....

A potem pojawiły się chmury... Pomarańczowe, zwisające z nieba w postaci balonów... Zjawisko bez wątpienia fascynowało i jednocześnie przerażało. Jak wszystko co pojawia się niepodziewanie...

                     (fot. B. Sacharczuk, za zgodą na publikację)

Wiszące na nieboskłonie chmury, zdaniem specjalistów, określa się jako formację chmur z rodzaju Cumulonimbus Mammatus.  Powstają, gdy wilgotne i rozgrzane powietrze przemieszcza się do góry, gdzie ulega schłodzeniu. Wtedy pod chmurą kształtują się pęcherze...

Zdjęcia z dnia 18 czerwca 2012. 
 

Wschód słońca z ... Bachem

Łagodne dźwięki "Arii na Strunę G" mieszają się z ciszą śpiącego jeszcze nieba...
Pierwsze takty suity są tak delikatne jak owiany lekką mgiełką obłoków nieboskłon ...
Budzą nieśmiało pierwszy przebłysk światła, aby za chwilę, za moment uwolnić z harmonii ciemności pierwszą smugę wschodzącego słońca...

Promyki przeciągają się leniwie , nieufnie zaglądają do okien, odbiją się w szybach, snują się po kominach...
Panoszą się z wdziękiem na schodach , wspinają po dachach, tańczą
w koronach drzew...

Zabawiają się światłocieniem.
W berka ganiają.
W sobie tylko znane kształty się układają...

I nagle jeden podmuch wiatru, co drzemał gdzieś hen za chmurami uwalnia to, co w na wpół zaciśniętej dłoni nieba się skrywa...

...i cichnie muzyka...