Nad rzeką Iną, prawym dopływem Odry, w województwie zachodniopomorskim położony jest Recz.
We wczesnym średniowieczu istniał tu pomorski gród strażniczy oraz osada
na podgrodziu. Około 1237 joanici wybudowali tu zamek, który w 1269
roku zdobył i zniszczył książę pomorski Barnim. Wkrótce po tym ziemie te
opanowali margrabiowie brandenburscy. W 1284 roku założyli obok
zniszczonego zamku miasto. Ruiny zamku zaś przekazali cysterkom, które zbudowały tu swój klasztor całkowicie zacierając ślady po zamku. . Obok
miasta istniała nadal osada podmiejska, która zachowała swą odrębność i słowiański charakter. Przez te tereny przebiegał ważny szlak handlowy prowadzący z Wielkopolski
do Szczecina. Szlak ten zwany był "polską drogą".
Późno, bo w wieku XIV gród otoczony został murami obronnymi. W 1370 roku otrzymało go jako lenno rodzina von Wedlów ( należało do rodu m.in. opisywane przeze mnie Tuczno, Sokoliniec, Mirosławiec) Rodzina władała nim do wieku XVIII .
W
czasie II wojny światowej Recz stanowił ważny punk niemieckiej obrony
na Pomorzu. Podczas walk w 1945 roku trzy razy przechodził z rąk do rąk i
uległ zniszczeniu w 80% tracąc całe śródmieście. Z uwagi na to w Reczu
nie zachowało się wiele zabytków, jednak te, które szczęśliwie
przetrwały warte są zobaczenia.
W mieście zachował się średniowieczny układ urbanistyczny Starego
Miasta. Czworokątny rynek otoczony jest pozostałościami murów obronnych. zbudowanych z kamienia polnego.
W linii murów przetrwały baszty. Baszta Więzienna oraz najpiękniejsza
ceglana gotycka baszta obronna z wieku XV zwana Basztą Drawnieńską
zbudowaną na planie kwadratu. Górą przechodzi w kształt cylindryczny.
Baszta zwieńczona jest hełmem i blankami zrekonstruowanymi w wieku XIX.
Obok niej wznosi się czatownia z oryginalnym stożkowym dachem z wieku
XV.
Do dziś przetrwały również fragmenty Bramy Choszczeńskiej, którą można obejrzeć TU
Baszta pochodzi z XIV wieku, znajduje się przy rozwidleniu dróg do
Choszczna i Stargardu. Chroniła wjazdu do miasta od strony zachodniej.
Oprócz funkcji militarnej stanowiła piękną wizytówkę Recza. Przejazd
- jak podają źródła - "dokonywał się pod ostrołukową bramą, zamykaną z zewnątrz, przesuwaną
pionowo, broną. Zakończona była, prawdopodobnie, gankiem strzelniczym i
ostrosłupowym, ośmiobocznym, wysokim dachem." Na archiwalnych pocztówkach wyglądała tak:
W centrum Starego Miasta zachował się potężny gotycki kościół z wysoką wieżą, zbudowany w 1355 roku. Jest to najcenniejszy zabytek Recza.
Jego przepiękne wnętrze ze wspaniałym wczesnobarokowym ołtarzem i renesansowym krucyfiksem opisywałam w poście Kościół bombonierka
Plac przy południowej ścianie kościoła zamieniono
niedawno w niewielki ogród, którego projektanci wzorowali się na
cysterskich ogrodach klasztornych. Ustawiono w nim zegar słoneczny w formie otwartej księgi, symbol upływającego
czasu...
W rynku i przyległych uliczkach można spotkać domy z cegły
A także kilka domów ryglowych z XVIII - XIX wieku. W jednym z nich mieści się biblioteka.
Współczesny Park Miejski jest bez wątpienia ozdobą Recza
Tytuł zapożyczony z przewodnika "Polska Niezwykła"
Zdjęcia- Tola-102 na podst. Licencji , Mariusz, za zgodą na publikację oraz zdjęcia własne
